У калектыўнай сьвядомасьці беларусаў моцна праяўляюцца якасьці энеатыпа «Міратворцы». Міратворцу коратка характэрызуюць як «сьціплы тып зь лёгкім характарам». Найбольш адметнай пазытыўнай асаблівасьцю тыпу Міратворцы зьяўляецца здольнасьць наладжваць у адносiнах мiж людзьмi гармонію й цалкам прымаць іншых. Яны лёгка ўспрымаюць навакольны сьвет і самі імкнуцца зрабіць, каб іх існаваньне ў ім «нікому не замінала».
Некалькі словаў пра [...]
Так выходзіць, што пэрыядычна мне на вочы трапляюцца тэксты на дзьве тэмы: што думаюць пра Беларусь у Расеі і што беларусы самі думаюць пра Расею.
З расейскага боку ўсё выглядае як заўсёды, ужо гадоў 10. Нягледзячы на ўсе запэўніваньні ў “славянскім братэрстве”, блізкасьці і саюзнай дзяржаве, нават сярэднестатыстычны інтэлігент у Расеі (ня кажучы ўжо пра абываталя) [...]
Піша Алесь Чайчыц з Масквы.
Заставацца сабою — гэта значыць выдзяляцца нечым сярод іншых людзей, адрознівацца ад усіх астатніх, бо ты — гэта ты, а не нехта іншы. Людзі маюць розныя колеры скуры, валасоў і вачэй, розны рост і камплекцыю. Людзі вераць ці не вераць у Бога, галасуюць за розныя палітычныя партыі на выбарах, маюць розныя [...]
Як нацыі, што перажыла цяжкія часы прыгнёту, беларусам уласьцівыя нацыянальныя сьціпласьць і комплекс непаўнавартасьці, якія адным не дазваляюць ганарыцца рэчамі, аб’ектыўна вартымі гонару, а іншым дазваляюць ганарыцца чужымі дасягненьнямі як сваімі, гэтаксама як і гіпэрбалізаваць свае. І ўсё ж, бяз страху быць абвінавачаным у другім, хочацца падзяліцца сваімі суб’ектыўнымі эмоцыямі, выкліканымі аб’ектыўнай, зрэшты, рэччу. Ці [...]
Песьня пра Менск і Мінск узгадваецца ў гэтым горадзе больш, чым у самім Менску. Сучасныя караляўчане жывуць адначасова ня ў двух, а нават у трох гарадах: нямецкім Кёніґсбэрґу, савецкім Калінінґрадзе і расейскім “Кёніґу”.
Нямецкі Каралявец застаўся ў старым бруку. Застаўся душой і атмасфэраю горада, гэтымі нямымі могілкамі без надмагільляў і мерцьвякоў – паркамі і пустэчамі на [...]
Насамрэч цяжка сказаць, што я беларускамоўны, бо не надта часта размаўляю з-за некаторых абставінаў. А абставіны такія, вучуся ў баўманцы ў Маскве. Таму й суразмоўнікаў ня шмат можна знайсьці.
Пачнем з пачатку. Нарадзіўся я. Быў добры 1989 год. Потым быў распад СССР, Беларусь атрымала незалежнасьць, хваля беларусізацыі, адраджэньня. Але гэта неяк абмінула мяне. Можа з-за таго, [...]
Насуперак відавочнасьці, палітычныя погляды беларусаў і розьніца ў характарах могуць не ўяўляць цяжкай перашкоды для таго, каб ім быць разам у памкненьні жадаць сваёй краіне дабрабыту, свабоды і незалежнасьці, і прыкладаць да гэтага неабходныя высілкі.
4 красавіка 2008 году адбылось першае арганізацыйнае паседжаньне беларускага зямляцтва Маскоўскага Дзяржаўнага Інстытуту Міжнародных Стасункаў Міністэрства Замежных Спраў Расейскай Федэрацыі [...]
rejka
З-за малой прысутнасьці людзей, прэзэнтацыя перарасла ў нефармальную сустрэчу неабыякавых людзей зь Віталём Воранавым.Але ж чамусьці хочацца зноў-ткі пакрычаць на нашую мілую дыяспару.У Маскве, паводле апошняга перапісу жыве каля 100 тысяч беларусаў (і гэта толькі афіцыйна). Сьвядомых канешне значна меньш.
Вайна супраць Калюмбіі, да якой у пачатку сакавіка пачалі былі рыхтавацца Вэнэсуэла і Эквадор, пакуль канфлікт ня быў вырашаны мірным шляхам, нагадала пра асаблівасьць сучаснай сусьветнай палітыкі, якая адрозьнівае міжнародныя стасункі сёньня ад стасункаў хоць бы ў зусім нядаўнім мінулым.
Белорусская тема сдулась так и не раздувшись, собственнои слили её в принципе сами белорусы, за всех не скажу, но в Москве живёт и работает их не мало, многие уже получили российские паспорта и им как бы совершенно посрать на все эти пикеты возле посольства – их всё вполне устраивает, делают себе карьерки, потихоньку забывают свой [...]